17 ژوئیه 2024- مطالعه ی تیمی از محققان در بریتانیا و جمهوری چک نشان داد کودکانی که مبتلا به دیابت نوع 1 تشخیص داده شده‌اند، به طور قابل‌توجهی در معرض خطر ابتلا به تعدادی از مشکلات روانی از جمله اختلالات خلقی و اضطراب هستند .این یافته ها نیاز فوری به نظارت و حمایت از سلامت روانی جوانان مبتلا به دیابت نوع 1 را برجسته می کند.

این مقاله در Nature Mental Health منتشر شده است.

به گفته ی موسسه خیریه JDRF، 8.7 میلیون نفر در سراسر جهان با دیابت نوع 1 زندگی می کنند. این یک بیماری مزمن و تهدید کننده زندگی است که معمولاً در دوران کودکی تشخیص داده می شود و تأثیر مادام العمری دارد.

در حال حاضر، افراد مبتلا به دیابت نوع 1 به آزمایش‌های قند خون با گلوکومتر(خونگیری از نوک انگشت) و تزریق انسولین متکی هستند، زیرا پانکراس آنها دیگر انسولین تولید نمی‌کند، اگرچه پیشرفت‌های اخیر در فناوری پانکراس مصنوعی به تغییر این مراقبت ها کمک کرده است.

مطالعات قبلی ارتباط بالقوه ای را بین دیابت نوع 1 در دوران کودکی و تعدادی از اختلالات سلامت روان در بزرگسالی نشان داده اند. با این حال، روشن نیست که آیا این ارتباط ها را می‌توان به بهترین نحو با تأثیرات زندگی کردن با این بیماری و درمان آن توضیح داد، یا اینکه مکانیسم‌های بیولوژیکی مشترک، به عنوان مثال تأثیر سطوح ناپایدار قند خون بر رشد مغز نوجوانان ممکن است در این اختلالات دخیل باشند.

برای کمک به پاسخ به این سوال، تیمی از محققان به داده های بیش از 4500 کودک مبتلا به دیابت نوع 1 در یک ثبت ملی در جمهوری چک و مطالعات DNA در مقیاس بزرگ اروپایی روی آوردند.

از داده‌های ثبت ملی، محققان دریافتند کودکانی که دیابت نوع 1 برای آنها تشخیص داده می‌شود - در مقایسه با کودکان بدون این بیماری - بیش از دو برابر بیشتر در معرض ابتلا به اختلال خلقی و بیش از 50 درصد بیشتر احتمال دارد که به اختلال اضطراب مبتلا شوند. آنها همچنین بیش از چهار برابر بیشتر در معرض ابتلا به سندرم های رفتاری، از جمله اختلالات خوردن و خواب بودند.

برعکس، کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 در معرض خطر بسیار کمتری برای ابتلا به اختلالات روان پریشی، مانند اسکیزوفرنی بودند - تقریباً این خطر در آنها در مقایسه با همسالانشان 50% کمتر است.

این یافته‌ها با نتایج دو مطالعه ی ثبت ملی دیگر در سوئد و دانمارک مطابقت دارد، و نشان می‌دهد که نتایج احتمالاً برای کشورهای دیگر نیز از جمله بریتانیا مشابه است.

این تیم از یک تکنیک آماری به نام تصادفی سازی مندلی برای بررسی ارتباط های علّی بین دیابت نوع 1 و این اختلالات روانپزشکی مختلف استفاده کردند، اما آنها شواهد کمی در حمایت از یک مکانیسم بیولوژیکی اساسی یافتند.

توماش فورمانک، دانشجوی دکتری در دانشگاه کمبریج و مؤسسه ملی سلامت روان در کلکانی در جمهوری چک، گفت: اگرچه ما متوجه افزایش نگران کننده ای در خطر مشکلات سلامت روان در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 1 شدیم، مطالعه ما و سایر محققان نشان می دهد که این امر در نتیجه ی مکانیسم‌های بیولوژیکی رایج نیست.

محققان اظهار داشتند که مشکلات سلامت روان در سنین بالاتر ممکن است نتیجه این باشد که کودکان مبتلا به دیابت نوع 1 مجبور به ایجاد تغییرات قابل توجهی در زندگی خود با تمرکز مداوم بر نظارت بر میزان مصرف غذا و نیاز به بررسی سطح قند خون و تزریقات انسولین می شوند. این اغلب باعث می شود که این کودکان احساس کنند که از رویدادهای اجتماعی دور مانده و از سوی همسالان، معلمان و حتی اعضای خانواده طرد شده اند.

دکتر بنجامین پری از دپارتمان روانپزشکی دانشگاه کمبریج گفت: "ما می دانیم که افراد مبتلا به دیابت نوع 1 می توانند "پریشانی یا دیسترس دیابت" را تجربه کنند. این می‌تواند شامل ناامیدی شدید از قند خون و احساس انزوا باشد و می‌تواند منجر به فرسودگی شغلی، ناامیدی و احساس عدم کنترل شود، پس جای تعجب نیست که آنها در معرض خطر مرکب شدن مشکلات سلامت روانی قرار گیرند".

پروفسور پیتر جونز، همچنین از دپارتمان روانپزشکی دانشگاه کمبریج، افزود: "یافته های ما بر نیاز فوری به حمایت از کودکان مبتلا به دیابت نوع 1، توجه به علائم مشکلات روانی و ارائه کمک به موقع و ارجاع به متخصص تاکید می کند، زیرا ممکن است بتوان در مراحل اولیه به این کودکان کمک کرد، قبل از اینکه این مشکلات به طور کامل تثبیت شوند."

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-07-diabetes-distress-mental-health-problems.html